Blog

Ontroerd en boos tegelijkertijd?

Ontroerd en boos tegelijkertijd?

19 juni 2018 


In de vorige blog ging het over ‘de strijd’ aan willen gaan. Om meer bekendheid te geven aan het belang van een goede vetzuurbalans. En over een enorme drive om daar een steentje aan bij te dragen. 

En waar komt die drive dan precies vandaan?

Nou, dat is vrij simpel. Lees maar even mee.

 

Zomaar een appje die ik kreeg van een coachee… 

 


Coachee met reuma

Een coachee (vrouw, 38 jaar) kon vlak voor kerst bijna niet meer lopen en haar vingers niet meer buigen door reuma. Ze heeft zich eind vorig jaar dan ook ziek gemeld. Het ging niet meer. Ze gebruikte Glucosamine en MSM maar dat hielp onvoldoende. Ze wilde echt niet meer aan de gespecialiseerde medicatie (Methotrexaat), omdat ze nog kinderen wilde hebben en ze wist dat het ‘troep’ is, waarbij ze niet meer zwanger mocht worden. Maar er was geen andere optie meer….was het verhaal..

Mijn collega Anja en ik opperden om de visolie van Eqology dan nog te proberen. En dat greep ze met beide handen aan.

Ze reageerde al heel snel positief op de visolie. Beetje bij beetje werden de klachten minder en na twee maanden kon ze weer goed lopen, kon ze met haar vingers weer een vuist maken en voelde ze zich zoveel beter. Ze was er zó blij mee. 

De ontstekingen waren na een maand of 4 helemaal rustig. Afgelopen week hoorden we dat ze ook nog een aangepast dieet is gaan doen en nu klachtenvrij is en dat ook zo kan houden. Zonder medicatie geen ‘patiënt’ meer dus….Lifechanging!!

 

Vrouw van een coachee (55 jaar), hartpatiënt

De echtgenote van een coachee komt regelmatig mee met haar echtgenoot naar de coachgesprekken. Ze is sinds 4,5 jaar 100% afgekeurd. Ze is altijd moe, kan maximaal 100 meter lopen en heeft vrijwel elke dag het gevoel in een vissenkom te leven door brain fog (hersenmist). Om toch nog een beetje te kunnen bewegen hebben ze een elektrische fiets voor haar gekocht waardoor ze toch nog iets van 10 km per dag kan fietsen. 

Ze is al meer dan 20 jaar op zoek naar iets wat kan helpen tegen vermoeidheid, maar heeft nooit iets gevonden. 

Nadat ze van iemand in haar omgeving hele positieve reacties had gehoord over het gebruik van de visolie van Eqology heeft ze dat ook maar een kans gegeven. 

 

Na twee weken krijg ik dit appje:

Zo eerste flesje leeg. Ben behoorlijk verkouden. Spierpijn, loopneus, keel doet zeer. Maar ach, dat gaat wel weer over. Ik heb het idee dat die brain fog minder is. Ik ben er wat meer ‘bij’, zeg maar. Minder vissenkom gevoel. Zou mooi zijn. Dat is in elk geval al winst. Verder zien we wel. Ik hou je op de hoogte.

 

Na een maand app ik met de vraag hoe het gaat? Dit is haar reactie:

Gaat op zich goed. Ik zei laatst dat er iets gebeurt in mijn lichaam, maar ik weet niet wat. Dat heb ik de afgelopen week vernomen. Beetje wee op de maag. Lichte hoofdpijn. Gerommel in de darmen. In eerste instantie dacht ik: zomergriepje ofzo. Maar je kent mij...ik wil weten wat er dan is. Na het meten van mijn bloedsuiker werd er al meer duidelijk: 5.2. Dat is voor mij aan de lage kant. Ik heb vanaf zondag de medicijnen voor mijn suikerziekte laten staan. Prima waardes steeds. Tussen 5.5 en 6.8. Vanmiddag zelfs 4.8. Te laag dus. Kortom weer een pil minder van alle pillen, die ik moest gebruiken. De bloedverdunners gaat ook prima. De laatste tijd voor laten prikken en ik mocht van 3 pillen naar 1 pil per dag. 

Was ook de laatste tijd licht in mijn hoofd. Bloeddruk maar eens gemeten. We hebben zelf een bloeddrukmeter. Die meet exact hetzelfde als bij de huisarts en in het ziekenhuis. Ik schrok wel een beetje van de waarde. Ik heb geen hoge bloeddruk van nature en heb die medicijnen om de bloeddruk zo laag mogelijk te houden. Maar 115/71 is wel heel laag. Heb vanaf maandag daarom ook de Perindopril laten staan. De olie werkt dus wel degelijk bloeddrukverlagend. Ik hou het nu alle dagen bij en als ik zie dat het weer omhoog gaat, dan pak ik de pil wel weer. Maar ik denk niet dat het nodig is. Afgelopen week bovendruk tussen 117 en 125 en de onderdruk tussen 71 en 78. Niks mis mee, dacht ik zo. Ben nu een week verder en begin me nu weer wat beter te voelen. We gaan rustig zo door nu.

 

Na 6 weken weer even contact:

De brain fog is echt helemaal weg. En ik kan weer wandelen!!!! Ik kan nu 1,5-2 km wandelen…..Ik kon niet meer dan 10 km fietsen (elektrisch), gisteren 28 km gefietst!! 

Er is nu in 1,5 maand tijd meer gebeurd dan de afgelopen 20 jaar. Ik heb me in lange tijd niet zo goed gevoeld als nu. Het lijkt wel wonderolie.

Voor mij zijn dit giga stappen. De veranderingen in mijn lichaam, daar moet mijn hoofd heel erg aan wennen. Ik durf het bijna niet te geloven…Maar dat komt wel. Werken we ook aan. Is iets met vertrouwen in mijn lichaam terugkrijgen. Stukje bij beetje.

 

Over lifechanging gesproken...

 

 

Van dit soort verhalen krijg ik dus de tranen in mijn ogen en ben ik tegelijkertijd soms zo boos en verontwaardigd.... 

 

Ik denk uitleg genoeg over mijn drive. Toch?  

En dit zijn nog maar een paar verhalen… Ik hoor ze ook over veel lekkerder slapen, minder menstruatieklachten, minder tot geen pijn in gewrichten en spieren, rustiger bij ADHD, huidklachten, etc. Nou ja, ga maar door.

 

Hoe is het nu met jouw drive? Nieuwsgierig geworden?  

 



P.S. Even voor de zekerheid, mocht je het je afvragen: Ik heb van alle mensen over wie de teksten hierboven gaan, toestemming gekregen om hun verhalen te gebruiken. Sterker nog, ze werken graag mee en gunnen dit iedereen!

 

Voeg een reactie toe

‘De strijd’ aangaan


'De strijd' aangaan

9 juni 2018


Soms kom je dingen tegen in je leven waarvan je denkt: dit kan niet. Dit is zoveel onrecht voor mensen. Vaak heb je er weinig invloed op of wil je er je energie niet aan verspillen.


En heel enkele keer wil je ‘de strijd’ aangaan. Gewoon omdat het bij jou past en je het echt belangrijk vindt. En dan is die ‘strijd’ ook echt zinvol en boeiend om mee bezig te zijn.

Zo ben ik alweer jaren geleden 2 jaar gaan studeren om een onderzoek naar Burn-out en PTG (PostTraumatische Groei) te kunnen doen. Simpelweg om aan te tonen dat het onzin is dat mensen na een burn-out altijd een smetje met zich mee zouden dragen. Dat is destijds gelukt. Het tegendeel blijkt waar te zijn. Je kunt ook groeien door ellende/pijn en dat heet dus PTG. Mocht je nog interesse hebben; hier kun je er meer over lezen.


Een soortgelijke drive heb ik nu weer. En dit keer niet alleen. Ik ging eind vorig jaar met mijn collega Anja naar een lezing over de vetzuurbalans en de disbalans tussen omega-3 en omega-6 vetzuren en welke gevolgen dat heeft voor de gezondheid.

Die gevolgen bleken veel groter te zijn dan wij ooit hadden kunnen bedenken: Bijna alle welvaartsziektes hebben een relatie met een omega-3 tekort.

We kwamen dan ook echt onder de indruk, maar eigenlijk ook verontwaardigd, bij die lezing vandaan: Waarom is deze kennis niet veel breder bekend?.. En waarom wordt er niet veel meer gebruik van gemaakt?

Ik was inderdaad echt kwaad. Met: of echt veel vette vis eten of een hoogwaardige visolie is namelijk zóveel ellende te voorkomen én te herstellen. Waarom weten we dat niet? Waarom wordt die kennis niet beter gebruikt?


Daarom hebben wij besloten op dit gebied ‘de strijd’ aan te gaan. Maar ook weer op een manier die wij zinvol en boeiend vinden, waar wij zelf achter staan en energie van krijgen.

We hebben een website gemaakt met informatie over de vetzuurbalans en willen op die manier ons steentje bijdragen aan het beter bekend worden van deze kennis en mensen uitdagen om ermee aan de slag te gaan.


Destijds toen ik weer aan de studie was, hield ik een blog bij. Dus dacht ik: dat is nu ook weer goed om te doen. Om jullie deelgenoot te maken van wat wij allemaal meemaken rondom de "onze missie'.

Soms zal ik de blog schrijven en waarschijnlijk ook vaak samen met Anja. En wie weet biedt ook iemand anders zich aan om een gastblog te schrijven. We merken het.

Ik ben bijzonder benieuwd wat er allemaal gebeurt.

Jij ook? Enne…durf je ook mee te doen? Uit te zoeken hoe het met jouw balans zit?


Voeg een reactie toe

Archief

Powered by webXpress